Merhaba sevgili blogger. Bugün senlen çok önemli bir sırrımı paylaşacağım.
Sevgili blogger hafız, ben neden fotoğrafçı oldum biliyor musun? Bilmiyorsun tabi Anlatayım.
Ben aslında resim çizmek istiyordum. Fakat resim çizmeye yeteneğim yoktu. O yüzden daha kolay yol olan fotoğraf çekmeye karar verdim. Böylece gördüğüm şeylerin resimlerini makine birebir hemencecik çiziverecekti. Oh ne güzel memleketti. "Armut piş ağzıma düş"tü.
Bazen düşünüyorum mesela sevgili blogger.
Ressam olsaydım ne olurdu diye.
Örneğin aşağıdaki fotoğrafın resmini yapsam nasıl olur diye oturdum, resmini yaptım.
Evet sevgili blogger, ne yapayım. Ben de sadece çöp adam çizebilen biriyim işte.
Başka bir örnek:
Aslında pek fena olmadı sanki bu sefer. Gölge falan çizmek daha kolay sanki. Değil mi?
Gölge olmasa peki nasıl olacak?
Bunu sevdim ben. Benziyor bence.
Daha sade şeyler çizersem de şöyle oluyor:
Bu sadelik işini pek kıvıramadım sanırım. Sade resimde çizecek bir şey bulamıyorsun ki.
Olmayan şeyi nasıl çizeyim allasen.
Neyse işte sevgili blogger. Benden ressam olur bence.
Bu yıl günü gününe çalışırsam olmayacak iş değil.
Başaramazsam bile denemiş olurum, içimde ukte olarak kalmaz.
Değil mi?
Karakalem çalışırken öpüyorum seni sevgili blogger. Hoşçakalasın.
EDIT: Evet sevgili blogger kanka, fotoğrafları da ben çektim. Ama senin şu anda çizimlere odaklanman lazım. çizimlere odaklaaan, çizimlere odaklaaan.....
EDIT: Evet sevgili blogger kanka, fotoğrafları da ben çektim. Ama senin şu anda çizimlere odaklanman lazım. çizimlere odaklaaan, çizimlere odaklaaan.....








Kesinlikle gelişme var..Devam..Bu arada yetenek hikaye..maharet sürekli denemekte..
ReplyDeletekuş gayet güzel de yelkenli fotoğraftakinin aksi yönüne gidiyor gibi.
ReplyDelete@düriye: practice makes perfect. di mi ama? :-)
ReplyDelete@deryik: yelkenlinin gitti yön bakanın gözündedir.